Co zwiedzać?
Atrakcje Turystyczne - Co zwiedzić? Otóż w Lizbonie do zwiedzenia jest bardzo dużo. Pomijając aspekty samego środowiska naturalnego i piękna Portugalii, mieszkańcy zaserwowali przyjezdnym wiele unikatowych atrakcji i piękne budownictwo.
1. Tramwaj nr 28 – Obowiązkiem każdego turysty przyjeżdżającego do Lizbony jest przejażdżka jednowagonowym, staroświeckim tramwajem o numerze 28. Linia ta przebiega po niebywale stromych i wąskich uliczkach – w niektórych miejscach wagonik jest kilka centymetrów od budynków.
2. Zamek św. Jerzego w Lizbonie (port. Castelo de Sao Jorge) położony jest w jednej z najstarszych części miasta i góruje nad nim. Został zbudowany przez Maurów w XII wieku na fundamentach poprzedniej budowli z V wieku. Castelo de Sao Jorge pełnił różne funkcje – poczynając od twierdzy, przez królewską rezydencję, po więzienie. To tutaj, w 1499 roku, po triumfalnym powrocie z Indii, został przyjęty przez Manuela Pierwszego - Vasco da Gama.
3. Torre de Belém wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego w latach 1515 - 1520. Wieżę zaprojektował Fernando de Arruda i uchodzi ona za jedyną zachowaną do dziś budowlę wzniesioną całkowicie w tzw. stylu manuelińskim. Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża pełniła rolę strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii.
4. Padrao dos Descobrimentos – Pomnik Odkrywców, najbardziej charakterystyczny symbol Lizbony. Betonowy monument wzniesiony w 1960r., w 500. rocznicę śmierci Henryka Żeglarza. Tak naprawdę, ten olbrzymi pomnik upamiętnia wszystkich Portugalczyków, którzy przyczynili się do “Wieku wielkich okryć” (XV i XVI stulecie). Pomnik usytuowany jest w Belem, nad brzegiem Tagu – dzięki czemu żeglarze są pewni, że dotarli do lizbońskiego portu.
5. Elevador de Santa Justa – czyli kolejny symbol stolicy Portugali. Jest to nic innego jak winda, która usytuowana jest na ul. Santa Justa, w Baixa. Twórcą tej “nowoczesnej” budowli jest Raul Mesnier de Ronsard, który zapragnął zbudować coś równie wielkiego, jak jego nauczyciel - Gustave Eiffel. Jego ziszczeniem marzeń, była żelazna konstrukcja, którą ukończono w 1902 roku.
6. Praca do Comercio – nazywany często “tarasem pałacu” (Terreiro do Paco), od rezydencji królewskiej, która niegdyś była w pobliżu (do nieszczęsnego trzęsienia ziemi w 1755r.). Praca do Comercio zapisał się na kartach historii w 1908 roku. To tutaj, przy budynku Poczty Głównej zamordowano króla Karola I z synem.
7. Cristo Rei – pomnik Chrystusa. Będąc nad Tagiem nie trudno zauważyć, że nad miastem góruje potężna postać Jezusa. Aby się tam dostać należy wsiąść na prom na przystani Sul e Sueste, koło Praca do Comercio. Monument mierzy 110 metrów wysokości i ustawiono go w 1959 r.
8. Rossio – plac w centrum miasta. Tutaj skupia się centrum życia Lizbony. Najlepiej zajrzeć tutaj i na przyległe uliczki wieczorową porą. Plac prezentuje się wtedy nadzwyczaj efektownie, dzięki iluminacji świetlnej Teatru Narodowego, który zajmuje całą ścianę placu. Dodatkowo do kafejek przychodzą Portugalczycy, na wieczorną pogawędkę.
9. EXPO - w 1998 r. Portugalia była gospodarzem światowej wystawy EXPO. Dziś tereny wystawy (330 ha) stanowią miejsce rekreacji dla lizbończyków – o nazwie Park Narodów. Warto przejechać się metrem do stacji Oriente (która na okazję EXPO została specjalnie zbudowana i przystrojona różnego rodzaju rzeźbami), a następnie udać się do największego w Europie Oceanarium (wstęp 10€).
10. Aquas Livres Aqueduct - Stacja Campolide, Lizbona.Zbudowany w 1746 roku, wspaniały lizboński akwedukt dostarczył miastu pierwszej czystej wody pitnej. Cała sieć rur ma około 18,6 km długości, pomimo że akwedukt i jego dopływy ma 58 km. Najbardziej widoczna część akweduktu to ta przecinająca dolinę Alcantarę czternastoma masywnymi łukami, z których najwyższy sięga wyżej niż 60 m nad ziemię.
Pałac Ajuda - Largo da Ajuda, Lizbona 1349- 021Postawiony w XIX wieku jako rezydencja królów portugalskich, pałac nie został nigdy ukończony według oryginalnych planów, a zachodnie skrzydło wciąż jest nieukończone. Z początku było to wynikiem inwazji Napoleona, która doprowadziła do ucieczki rodziny królewskiej do Brazylii. Jednak pomimo swojej niekompletności, pałac pozostaje jednym z najelegantszych budynków Europy z jego bogatymi meblami i ozdobnymi wnętrzami. Ogromna sala tronowa oraz jadalnia są wyjątkowo imponujące, jak również sufit w Ogrodzie zimowym- podarunku od namiestnika Egiptu. Tel. +351 213 620 264, Fax + 351 213 648 223
Most 25 Kwietnia - Avenida da Ponte, LizbonaTen wiszący nad rzeką Tag most łączący południową część Portugalii z Lizboną, został otwarty 6 sierpnia 1966 roku. Początkowo nazwany na cześć premiera Salazara, zmienił imię po rewolucji 1974 roku. Wykonany został przez amerykańską firmę odpowiedzialną również za konstrukcję mostu Golden Gate w San Francisco, z którym często jest porównywany. Most 25 Kwietnia stanowi niezapomniany widok- 2,278 metrów i jedno z największych przęseł w Europie. Pojawił się nawet w kilku filmach, na przykład w jednym z filmów o Jamesie Bondzie- ‘W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości’.
Pawilon Atlantycki - Rossio dos Olivais, Parque das NaçoesPowstały jako część planu na Expo 98, ten wyjątkowo nowoczesny budynek zaspokoił potrzebę Portugalii na miejsce , gdzie mogłyby się odbywać różnego rodzaju międzynarodowe spotkania sportowe oraz inne wydarzenia. Oficjalnie największy portugalski kryty stadion, podobno wygląda jak wywrócony do góry nogami statek lub UFO, które wylądowało w mieście. Największa publiczność jaką pomieścił jak do tej pory to 20 tys. osób, które zebrały się na koncercie muzyki pop. Inne wydarzenia, które miały tu miejsce to Światowe mistrzostwa atletyczne oraz turniej tenisowy mistrzów.
Avenida da Liberdade, która ma 1,5 km długości i 90 m szerokości biegnie od Praça dos Restauradores do Praça Marques de Pomba a została zbudowana na wzór Champs Elysées. Obecny bulwar zastąpił wcześniejszy Passeio Público stworzony przez Pombala po trzęsieniu ziemi w 1755 roku i powstawał w latach 1879- 1882. Pomimo że, nowoczesne budynki stoją na miejscu XIX-wiecznych willi, bulwar wciąż jest bardzo elegancki ze swoimi fontannami, posągami oraz kafejkami pod drzewami. Dodatkowe atrakcje bulwaru obejmują pomnik Pierwszej Wojny Światowej, stare kino Tivoli z oryginalnym kioskiem oraz Casa Lambertini mieszcząca się pod numerem 166.
Largo da Estrela - Ta ‘gwiezdna’ bazylika została zbudowana w drugije połowie XVIII wieku na rozkaz królowej Marii I. Stojąca na szczycie wzgórza, postrzegana jest jako jeden z najważniejszych lizbońskich świętych budynków z tamtego okresu a jej połyskująca biała kopuła jest charakterystycznym punktem orientacyjnym Lizbony. Bazylika została zbudowana w stylu późnego baroku; klasyczna fasada posiada bliźniacze dzwonnice ozdobione posągami. W środku, pośród wielu wspaniałych elementów, znajduje się żłób mieszczący ponad 500 postaci. Widoki z kopuły są wyjątkowe.
Planetário Calouste Gulbenkian, Centro Ciecia - Praça do Império, Belém. Planetarium Calouste’a Gulbenkiana zostało zaprojektowane przez Frederica George’a i otwarte w 1965 roku. Znajduje się pomiędzy zachodnim skrzydłem klasztoru braci Jeronimów a nowoczesnym dobudowaniem do muzeum morskiego, również zaprojektowanego przez George’a. Planetarium posiada kopułę o promieniu 25 metrów i przez cały dzień odbywają się w nim pokazy astronomiczne w języku portugalskim, angielskim i francuskim (informacje o godzinach dostępne w muzeum). Pokazy te tłumaczą ruch gwiazd oraz budowę układu słonecznego, ale też dowiemy się tutaj o takich wyjątkowych zjawiskach jak Gwiazda Betlejemska (Belém). Planetarium cieszy się ogromną popularnością szczególnie wśród dzieci.
Praça de Touros do Campo Pequeno - lizbońska arena do walki byków znajduje się przy Avenidzie da República i została ponownie otwarta w maju 2006 roku w wyniku projektu kosztującego 50 mln euro, spośród których 12,5 mln euro zostało wydane na samą arenę. Neomauretański budynek z czerwonej cegły zaprojektowany przez portugalskiego architekta Antónia José Diasa da Silvę, zainspirowany był madrycką areną ukończoną w 1892 roku. Odtworzone zostały oryginalne elementy zewnętrzne budynku, włączając w to kopuły oraz okna w kształcie dziurek od klucza. Dzisiaj, jest to miejsce wielu różnych przedsięwzięć, które pomieści do 10 tys. widzów i zawiera również parking, restauracje, kina oraz centrum handlowe.
Casa do Alentejo - Ruad as Portas de Santo Antao 58. Wejdźcie do tego budynku, pomimo że posiada on mało zachęcającą prostą fasadę, ale wnętrza tej budowli to prawdziwy skarb. Wejdźcie po marmurowych schodach, odkryjcie bogato zdobione w stylu mauretańskim środkowe podwórko oraz kilka pomieszczeń w kontrastujących ze sobą stylach. Całe umeblowanie jest drewniane i pokryte skórą. Budynek pochodzi z XVII wieku i służył wtedy za kasyno. Od 1932 roku główny pokój cały pokryty dekoracyjnymi płytkami, stał się sławną restauracją podającą autentyczne jedzenie Alentejo i dzielącą z budynkiem wspólne imię. Restauracja przypadła do gustu i miejscowym i przyjezdnym.
Parques das Naczes - Lizboński park wystawowy został przebudowany i zmienił swoje imię z okazji Expo ’98- światowej wystawy, która ożywiła miasto i sprowadziła do niego turystów oraz kapitał z całego świata. Teraz miejsce to można zwiedzać cały dzień dzięki wielu jego atrakcjom, takim jak na przykład Oceanarium, w którym znajduje się 15 tys. żywych przykładów życia morskiego. Główny zbiornik zawiera tyle wody, ile by wystarczyło by wypełnić cztery pełnowymiarowe baseny olimpijskie a można go podziwiać z dwóch pięter przez zaokrąglone okna zapewniające 180-stopniowy kąt widzenia. Inną popularną atrakcją parku jest pawilon wirtualnej rzeczywistości, który ukazuje portugalski wiek odkryć. Jeszcze inne atrakcje to centrum nauki, samochód kablowy, wieże Vasco da Gamy oraz liczne bary i restauracje oferujące kuchnię portugalską.Adres: Avenue D. Joao II, Lote. Tel. 21 891 9333 lub 21 891 9898. email info@parquedasnacoes.pt. Oficjalna strona internetowa: www.parquedasnacoes.pt. Dojazd autobusami, pociągami i metrem zatrzymującymi się przy stacji Oriente. Godziny otwarcia: Oceanarium codziennie 10.00- 20.00 (zimą do 19.00). Ceny biletów: Oceanarium 10,50 euro, zniżkowe 5, 25 euro (dzieci 4-12).
Ogrody Estrela i angielski cmentarz - Largo da Estrela. Naprzeciwko bazyliki Estrela znajdują się najstarsze i najpopularniejsze ogrody Lizbony. Zorganizowane w różnych stylach w latach 1842- 1852, mają na swoim terenie groty, stawy, fontanny oraz podium dla orkiestry. Znajduje się tu również kafejka nad stawem. Na jednym końcu znajdziemy angielski cmentarz z 1717 roku, gdzie leży na przykład pisarz Henry Fielding, znany ze swojej książki ‘Tom Jones’. Umarł w 1754 roku a pomnik na jego cześć wzniesiono w 1830 roku. Jeśli chcecie wejść na teren cmentarza zadzwońcie dzwonkiem przy bramie.
Pałac Fronteira - Largo Sao Domingos de Benfica. Jest to jedna z najpiękniejszych rezydencji w Lizbonie, jednak wciąż znajduje się ona w prywatnym posiadaniu rodziny Mascarenha. Zbudowana w XVII wieku, posiada urocze pokoje zawierające wyjątkowo dekoracyjne płytki, panele z freskami oraz obrazy olejne. Sławny Hall Bitew został okrzyknięty Kaplicą Sykstyńską dzieł ceramicznych. Ogrody są kolejną atrakcją rezydencji z ich fontannami, posągami oraz innymi przykładami najlepszego kunsztu ceramicznego ukazującymi sceny religijne, sceny polowań czy bitewne. Pałac ten jest z pewnością jednym z najważniejszych przykładów portugalskiej sztuki dekoracyjnej.
Posąg króla Jose I - Praça do Commercio. Czternastometrowy pomnik z brązu przedstawiający króla Jose I wspinającego się na konia, Gentila, jest centralnym punktem Praça do Commercio. Zaprojektowany przez Joaquima Machada de Castro, głównego portugalskiego rzeźbiarza, i odsłonięty 6 czerwca 1775 roku, na urodziny króla, pomnik zapoczątkował trzydniowe obchody urodzin oraz bankiet dla wszystkich portugalskich obywateli. Posąg symbolicznie przedstawia konia miażdżącego węża na swoje drodze a postać ma medalion, na którym jest portret markiza z Pombal pod królewskim godłem. Postacie naokoło cokołu są alegoryczne. Król Jose I rządził w latach 1750- 1777.
Narodowy Panteon - Campo de Santa Clara. Narodowy Panteon Santa Engracia stoi na miejscu byłego kościoła zniszczonego w 1630 roku, po tym jak został zbeszczeszczony przez złodziei. Prace, dzięki którym kościół ma dzisiejszą postać, rozpoczęły się w 1682 roku, ale ostatecznie zostały ukończone w 1966 roku po tym jak budowa została wstrzymana w XVIII wieku. W 1916 roku budynek stał się Narodowym Panteonem a dzisiaj jego kopuła jest charakterystycznym elementem nieba nad Lizboną. Wnętrze pokryte jest kolorowymi płytami marmurowymi a wspaniała kopuła zapewnia panoramiczny widok na Alfamę i rzekę Tag.
Oceanarium - Doca dos Olivias. Zbudowane na Expo ’98, jest to jedno z największych akwariów na świecie. Znajduje się tutaj około 25 tys. gatunków ryb, ptaków wodnych i ssaków. Cały kompleks został zaprojektowany przez Amerykanina Petera Chermeyeffa. Główny oceaniczny zbiornik pomieści 4 mln litrów wody i może być oglądany z różnych poziomów. Akwarium otaczają cztery wieże, każda z nich odtwarza życie nadbrzeżne i daje wrażenie, że wszystkie stworzenia pływają w tej samej wodzie. Wizyta w Oceanarium to wyjątkowe przeżycie dla całej rodziny.
Centrum sztuki nowoczesnej - Rua Dr. Nicolau de Bettencourt. Centrum sztuki nowoczesnej mieści się w parku Gulbenkiana a otwarte zostało w 1984 roku. To centrum kulturowe mieście w sobie nie tylko współczesną sztukę portugalską, ale również dzieła artystów brytyjskich, takich jak David Hockney, Anthony Gormley czy Bill Woodrow. Znajdziemy tu również rzeźbę Henry’ego Moore’a stojącą w ogrodzie. W centrum znajduje się wiele dzieł najznakomitszych portugalskich artystów, na przykład Jose Almady Negreirosa oraz znanej na całym świecie Marii Vieiry da Silvy, której prace ulokowane zostały na stacjach lizbońskiego metra.
Alfama - Dzielnica Alfama, to najstarsza część Lizbony i rozciąga się ona na zboczu wzgórza, na którym stoi zamek Św. Jerzego. Alfama wciąż posiada atmosferę i kolor dni, kiedy to była starożytnym siedziskiem Saracenów. Wzdłuż wąskich brukowanych alejek stoją tawerny i stragany, przed ściśniętymi domami wciąż zamieszkiwanymi przez dokerów, rybaków i marynarzy. Na granicy Alfamy, w Campo de Santa Clara, znajduje się sławny lizboński pchli targ- Feira da Ladra, otwarty w każdy wtorek i w każdą sobotę. W Alfamie stoją też historyczne budynki i kościoły, które warto odwiedzić. Na niektórych z nich ciągle widać blaknące herby, które są dowodem na to, że Alfamę zamieszkiwała niegdyś arystokracja. Nocą dzielnica staje się bardziej tajemnicza kiedy to zapalają się uliczne latarnie rzucające cienie na średniowieczne mury i radzimy nie udawać się wtedy w te rejony a raczej wybrać Bairro Alto będące dzielnicą kafejek i klubów nocnych.
Praça Afonio de Albuquerue - Pałac ten, znany również jako Palácio Cor de Rosa dzięki swoim różowym ścianom zewnętrznym, jest oficjalną rezydencją prezydenta Portugalii od 1912 roku. Zbudowany został w 1559 roku, ale został znacznie zmieniony w XVII i w XVIII wieku, a obecny stan został osiągnięty podczas renowacji w 1886 roku. Wcześniej był pałacem królewskim; król Jose I przebywał tutaj podczas wielkiego trzęsienia ziemi w 1755 roku. Budynek wtedy nie ucierpiał, ale oficjalny królewski pałac został kompletnie zniszczony. Teraz mieści się tu muzeum prezydenckie.
ZAKUPY.
Jak w każdym większym mieście – także i w Lizbonie najpopularniejszymi miejscami zakupów są duże centra handlowe. Jeżeli jednak, wolimy tradycyjne jarmarki i targowiska, powinniśmy się udać do dzielnicy Chiado oraz na plac targowy przy Cais do Sodre.
Dla sympatyków pchlich targów również mamy dobrą wiadomość. W Alfamie, dwa razy w tygodniu (wtorek rano oraz sobota – przez cały dzień) organizowany jest pchli targ – można tutaj dostać dosłownie wszystko!
Lizbona jest także bogata w sklepy znanych marek firm odzieżowych. Można je napotkać przeważnie w Baixa i na Avenida da Liberdade (odchodząca od Rossio).
Po za tym, jak już pisaliśmy powyżej, najpopularniejsze sklepy i sieci handlowe ulokowały się w dwóch największych centrach handlowych – Colombo oraz Vasco da Gama. Do obydwóch bez problemu dojedziemy metrem. Aby dostać się do pierwszego musimy wsiąść w “niebieską” linię i wysiąść na dworcu “Colegio Militarne/Luz”. Natomiast jeśli chcemy znaleźć się w drugim trzeba dojechać do “czerwonej” stacji końcowej – “Oriente”.
PLAŻE
Guincho Beach
Znajduje około 30 km na zachód od Lizbony, nieopodal Cascais. Z powodu dużych fal oraz silnego wiatru ulubione miejscem miłośników surfingu oraz windsurfingu.
Costa da Caparica
Ulokowana na lewym brzegu Tagu Costa da Caparica oferuje najlepsze plaże w okolicach Lizbony. Autobusy odjeżdżają z Praca de Espanha w centrum, czas dojazdu to około 30 minut, a odległość to kilkanaście km na południowy-zachód.
Praia da Adraga
Otoczoną wysokimi klifami plażę uważa się za jedną z najpiękniejszych w Europie. Znajduje się 15 km na północ od Guincho, w pobliżu Sintry (około 40 km od Lizbony).
Ericeira Beach
Plaża znajduje się nieopodal urokliwej wioski Ericeira około 54 km od Lizbony. Okoliczne wody stanowią doskonałe miejsce do surfowania. Do Ericeiry najprościej dotrzeć autobusem z Campo Grande. Czas podróży to około półtorej godziny. (Informacja czaczerpnięta z docelowo.pl)
Cristo Rei - pomnik Chrystusa
Cristo Rei – pomnik Chrystusa
Będąc nad Tagiem nie trudno zauważyć, że nad miastem góruje potężna postać Jezusa. Aby się tam dostać należy wsiąść na prom na przystani Sul e Sueste, koło Praca do Comercio. Monument mierzy 110 metrów wysokości i ustawiono go w 1959 r.
Najprościej opisać go można jako “miniatura” pomnika
Chrystusa z Rio de Janeiro.
Na szczyt, z którego podziwiać można panoramę całej
Lizbony, wjeżdża winda (koszt 2€).
Praca do Comercio
Praca do Comercio
Nazywany często “tarasem pałacu” (Terreiro do Paco), od rezydencji królewskiej, która niegdyś była w pobliżu (do nieszczęsnego trzęsienia ziemi w 1755r.). Praca do Comercio zapisał się na kartach historii w 1908 roku. To tutaj, przy budynku Poczty Głównej zamordowano króla Karola I z synem.
Miejsce to jest najpopularniejszym placem w Lizbonie.
Nad całą powierzchnią góruje posąg króla Józefa I.
Zwieńczeniem placu jest efektowna brama, przez którą
wkracza się w Dolne Miasto na Rua Augusta.
Atrakcje Turystyczne
Atrakcje Turystyczne - Co zwiedzić? Otóż w Lizbonie do zwiedzenia jest bardzo dużo. Pomijając aspekty samego środowiska naturalnego i piękna Portugalii, mieszkańcy zaserwowali przyjezdnym wiele unikatowych atrakcji i piękne budownictwo.
1. Tramwaj nr 28 – Obowiązkiem
każdego turysty przyjeżdżającego do Lizbony jest przejażdżka jednowagonowym,
staroświeckim tramwajem o numerze 28. Linia ta przebiega po niebywale stromych i
wąskich uliczkach – w niektórych miejscach wagonik jest kilka centymetrów od
budynków.
Więcej
>>>
2. Zamek św. Jerzego wLizbonie (port. Castelo de Sao Jorge) położony jest w jednej z
najstarszych części miasta i góruje nad nim. Został zbudowany przez Maurów w XII
wieku na fundamentach poprzedniej budowli z V wieku. Castelo de Sao Jorge pełnił
różne funkcje – poczynając od twierdzy, przez królewską rezydencję, po
więzienie. To tutaj, w 1499 roku, po triumfalnym powrocie z Indii, został
przyjęty przez Manuela Pierwszego - Vasco da Gama.
Więcej
>>>
3. Torrede Belém wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I
Szczęśliwego w latach 1515 - 1520. Wieżę zaprojektował Fernando de Arruda i
uchodzi ona za jedyną zachowaną do dziś budowlę wzniesioną całkowicie w tzw.
stylu manuelińskim. Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża
pełniła rolę strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym
dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii.
4. Padrao dos Descobrimentos– Pomnik Odkrywców, najbardziej charakterystyczny symbol Lizbony. Betonowy
monument wzniesiony w 1960r., w 500. rocznicę śmierci Henryka Żeglarza. Tak
naprawdę, ten olbrzymi pomnik upamiętnia wszystkich Portugalczyków, którzy
przyczynili się do “Wieku wielkich okryć” (XV i XVI stulecie). Pomnik usytuowany
jest w Belem, nad brzegiem Tagu – dzięki czemu żeglarze są pewni, że dotarli do
lizbońskiego portu.
Więcej
>>>
5. Elevador de Santa Justa –czyli kolejny symbol stolicy Portugali. Jest to nic innego jak winda, która
usytuowana jest na ul. Santa Justa, w Baixa. Twórcą tej “nowoczesnej” budowli
jest Raul Mesnier de Ronsard, który zapragnął zbudować coś równie wielkiego, jak
jego nauczyciel - Gustave Eiffel. Jego ziszczeniem marzeń, była żelazna
konstrukcja, którą ukończono w 1902 roku.
Więcej
>>>
6.Praca do Comercio – nazywany często “tarasem pałacu” (Terreiro do
Paco), od rezydencji królewskiej, która niegdyś była w pobliżu (do nieszczęsnego
trzęsienia ziemi w 1755r.). Praca do Comercio zapisał się na kartach historii w
1908 roku. To tutaj, przy budynku Poczty Głównej zamordowano króla Karola I z
synem.
Więcej
>>>
7. Cristo Rei – pomnikChrystusa. Będąc nad Tagiem nie trudno zauważyć, że nad miastem góruje potężna
postać Jezusa. Aby się tam dostać należy wsiąść na prom na przystani Sul e
Sueste, koło Praca do Comercio. Monument mierzy 110 metrów wysokości i ustawiono
go w 1959 r.
Więcej
>>>
8.Rossio – plac w centrum miasta. Tutaj skupia się centrum życia Lizbony.
Najlepiej zajrzeć tutaj i na przyległe uliczki wieczorową porą. Plac prezentuje
się wtedy nadzwyczaj efektownie, dzięki iluminacji świetlnej Teatru Narodowego,
który zajmuje całą ścianę placu. Dodatkowo do kafejek przychodzą Portugalczycy,
na wieczorną pogawędkę.
Więcej >>>
9. EXPO - w 1998 r. Portugaliabyła gospodarzem światowej wystawy EXPO. Dziś tereny wystawy (330 ha) stanowią
miejsce rekreacji dla lizbończyków – o nazwie Park Narodów. Warto przejechać się
metrem do stacji Oriente (która na okazję EXPO została specjalnie zbudowana i
przystrojona różnego rodzaju rzeźbami), a następnie udać się do największego w
Europie Oceanarium (wstęp 10€).
Wiecej>>>
10. Aquas Livres Aqueduct -
Stacja Campolide, Lizbona.
Zbudowany w 1746 roku, wspaniały
lizboński akwedukt dostarczył miastu pierwszej czystej wody pitnej. Cała sieć
rur ma około 18,6 km długości, pomimo że akwedukt i jego dopływy ma 58 km.
Najbardziej widoczna część akweduktu to ta przecinająca dolinę Alcantarę
czternastoma masywnymi łukami, z których najwyższy sięga wyżej niż 60 m nad
ziemię. Więcej
>>>
Pałac Ajuda -Largo da Ajuda, Lizbona 1349- 021
Postawiony w XIX wieku jako rezydencja
królów portugalskich, pałac nie został nigdy ukończony według oryginalnych
planów, a zachodnie skrzydło wciąż jest nieukończone. Z początku było to
wynikiem inwazji Napoleona, która doprowadziła do ucieczki rodziny królewskiej
do Brazylii. Jednak pomimo swojej niekompletności, pałac pozostaje jednym z
najelegantszych budynków Europy z jego bogatymi meblami i ozdobnymi wnętrzami.
Ogromna sala tronowa oraz jadalnia są wyjątkowo imponujące, jak również sufit w
Ogrodzie zimowym- podarunku od namiestnika Egiptu. Tel. +351 213 620 264, Fax + 351 213
648 223
Most 25 Kwietnia -Avenida da Ponte, Lizbona
Ten wiszący nad rzeką Tag most łączący
południową część Portugalii z Lizboną, został otwarty 6 sierpnia 1966 roku.
Początkowo nazwany na cześć premiera Salazara, zmienił imię po rewolucji 1974
roku. Wykonany został przez amerykańską firmę odpowiedzialną również za
konstrukcję mostu Golden Gate w San Francisco, z którym często jest porównywany.
Most 25 Kwietnia stanowi niezapomniany widok- 2,278 metrów i jedno z
największych przęseł w Europie. Pojawił się nawet w kilku filmach, na przykład w
jednym z filmów o Jamesie Bondzie- ‘W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości’.
Pawilon Atlantycki -
Rossio dos Olivais, Parque das Naçoes
Powstały jako część planu na
Expo 98, ten wyjątkowo nowoczesny budynek zaspokoił potrzebę Portugalii na
miejsce , gdzie mogłyby się odbywać różnego rodzaju międzynarodowe spotkania
sportowe oraz inne wydarzenia. Oficjalnie największy portugalski kryty stadion,
podobno wygląda jak wywrócony do góry nogami statek lub UFO, które wylądowało w
mieście. Największa publiczność jaką pomieścił jak do tej pory to 20 tys. osób,
które zebrały się na koncercie muzyki pop. Inne wydarzenia, które miały tu
miejsce to Światowe mistrzostwa atletyczne oraz turniej tenisowy mistrzów.
Avenida da Liberdade, która ma 1,5 km długości i 90 mszerokości biegnie od Praça dos Restauradores do Praça Marques de Pomba a
została zbudowana na wzór Champs Elysées. Obecny bulwar zastąpił wcześniejszy
Passeio Público stworzony przez Pombala po trzęsieniu ziemi w 1755 roku i
powstawał w latach 1879- 1882. Pomimo że, nowoczesne budynki stoją na miejscu
XIX-wiecznych willi, bulwar wciąż jest bardzo elegancki ze swoimi fontannami,
posągami oraz kafejkami pod drzewami. Dodatkowe atrakcje bulwaru obejmują pomnik
Pierwszej Wojny Światowej, stare kino Tivoli z oryginalnym kioskiem oraz Casa
Lambertini mieszcząca się pod numerem 166.
Largo da Estrela - Ta ‘gwiezdna’ bazylika została
zbudowana w drugije połowie XVIII wieku na rozkaz królowej Marii I. Stojąca na
szczycie wzgórza, postrzegana jest jako jeden z najważniejszych lizbońskich
świętych budynków z tamtego okresu a jej połyskująca biała kopuła jest
charakterystycznym punktem orientacyjnym Lizbony. Bazylika została zbudowana w
stylu późnego baroku; klasyczna fasada posiada bliźniacze dzwonnice ozdobione
posągami. W środku, pośród wielu wspaniałych elementów, znajduje się żłób
mieszczący ponad 500 postaci. Widoki z kopuły są wyjątkowe.
Planetário Calouste Gulbenkian, Centro Ciecia - Praça doImpério, Belém. Planetarium Calouste’a Gulbenkiana zostało zaprojektowane przez
Frederica George’a i otwarte w 1965 roku. Znajduje się pomiędzy zachodnim
skrzydłem klasztoru braci Jeronimów a nowoczesnym dobudowaniem do muzeum
morskiego, również zaprojektowanego przez George’a. Planetarium posiada kopułę o
promieniu 25 metrów i przez cały dzień odbywają się w nim pokazy astronomiczne w
języku portugalskim, angielskim i francuskim (informacje o godzinach dostępne w
muzeum). Pokazy te tłumaczą ruch gwiazd oraz budowę układu słonecznego, ale też
dowiemy się tutaj o takich wyjątkowych zjawiskach jak Gwiazda Betlejemska
(Belém). Planetarium cieszy się ogromną popularnością szczególnie wśród dzieci.
Praça de Touros do Campo Pequeno - lizbońska arena do
walki byków znajduje się przy Avenidzie da República i została ponownie otwarta
w maju 2006 roku w wyniku projektu kosztującego 50 mln euro, spośród których
12,5 mln euro zostało wydane na samą arenę. Neomauretański budynek z czerwonej
cegły zaprojektowany przez portugalskiego architekta Antónia José Diasa da
Silvę, zainspirowany był madrycką areną ukończoną w 1892 roku. Odtworzone
zostały oryginalne elementy zewnętrzne budynku, włączając w to kopuły oraz okna
w kształcie dziurek od klucza. Dzisiaj, jest to miejsce wielu różnych
przedsięwzięć, które pomieści do 10 tys. widzów i zawiera również parking,
restauracje, kina oraz centrum handlowe.
Casa do Alentejo - Ruad as Portas de Santo Antao 58. Wejdźciedo tego budynku, pomimo że posiada on mało zachęcającą prostą fasadę, ale
wnętrza tej budowli to prawdziwy skarb. Wejdźcie po marmurowych schodach,
odkryjcie bogato zdobione w stylu mauretańskim środkowe podwórko oraz kilka
pomieszczeń w kontrastujących ze sobą stylach. Całe umeblowanie jest drewniane i
pokryte skórą. Budynek pochodzi z XVII wieku i służył wtedy za kasyno. Od 1932
roku główny pokój cały pokryty dekoracyjnymi płytkami, stał się sławną
restauracją podającą autentyczne jedzenie Alentejo i dzielącą z budynkiem
wspólne imię. Restauracja przypadła do gustu i miejscowym i przyjezdnym.
Parques das Naczes - Lizboński park wystawowy został
przebudowany i zmienił swoje imię z okazji Expo ’98- światowej wystawy, która
ożywiła miasto i sprowadziła do niego turystów oraz kapitał z całego świata.
Teraz miejsce to można zwiedzać cały dzień dzięki wielu jego atrakcjom, takim
jak na przykład Oceanarium, w którym znajduje się 15 tys. żywych przykładów
życia morskiego. Główny zbiornik zawiera tyle wody, ile by wystarczyło by
wypełnić cztery pełnowymiarowe baseny olimpijskie a można go podziwiać z dwóch
pięter przez zaokrąglone okna zapewniające 180-stopniowy kąt widzenia. Inną
popularną atrakcją parku jest pawilon wirtualnej rzeczywistości, który ukazuje
portugalski wiek odkryć. Jeszcze inne atrakcje to centrum nauki, samochód
kablowy, wieże Vasco da Gamy oraz liczne bary i restauracje oferujące kuchnię
portugalską.
Adres: Avenue D. Joao II, Lote. Tel. 21 891 9333 lub 21 891
9898. email info@parquedasnacoes.pt. Oficjalna
strona internetowa: www.parquedasnacoes.pt. Dojazd
autobusami, pociągami i metrem zatrzymującymi się przy stacji Oriente. Godziny
otwarcia: Oceanarium codziennie 10.00- 20.00 (zimą do 19.00). Ceny biletów:
Oceanarium 10,50 euro, zniżkowe 5, 25 euro (dzieci 4-12).
Ogrody Estrela i angielski cmentarz - Largo da Estrela.Naprzeciwko bazyliki Estrela znajdują się najstarsze i najpopularniejsze ogrody
Lizbony. Zorganizowane w różnych stylach w latach 1842- 1852, mają na swoim
terenie groty, stawy, fontanny oraz podium dla orkiestry. Znajduje się tu
również kafejka nad stawem. Na jednym końcu znajdziemy angielski cmentarz z 1717
roku, gdzie leży na przykład pisarz Henry Fielding, znany ze swojej książki ‘Tom
Jones’. Umarł w 1754 roku a pomnik na jego cześć wzniesiono w 1830 roku. Jeśli
chcecie wejść na teren cmentarza zadzwońcie dzwonkiem przy bramie.
Pałac Fronteira - Largo Sao Domingos de Benfica. Jest tojedna z najpiękniejszych rezydencji w Lizbonie, jednak wciąż znajduje się ona w
prywatnym posiadaniu rodziny Mascarenha. Zbudowana w XVII wieku, posiada urocze
pokoje zawierające wyjątkowo dekoracyjne płytki, panele z freskami oraz obrazy
olejne. Sławny Hall Bitew został okrzyknięty Kaplicą Sykstyńską dzieł
ceramicznych. Ogrody są kolejną atrakcją rezydencji z ich fontannami, posągami
oraz innymi przykładami najlepszego kunsztu ceramicznego ukazującymi sceny
religijne, sceny polowań czy bitewne. Pałac ten jest z pewnością jednym z
najważniejszych przykładów portugalskiej sztuki dekoracyjnej.
Posąg króla Jose I - Praça do Commercio. Czternastometrowypomnik z brązu przedstawiający króla Jose I wspinającego się na konia, Gentila,
jest centralnym punktem Praça do Commercio. Zaprojektowany przez Joaquima
Machada de Castro, głównego portugalskiego rzeźbiarza, i odsłonięty 6 czerwca
1775 roku, na urodziny króla, pomnik zapoczątkował trzydniowe obchody urodzin
oraz bankiet dla wszystkich portugalskich obywateli. Posąg symbolicznie
przedstawia konia miażdżącego węża na swoje drodze a postać ma medalion, na
którym jest portret markiza z Pombal pod królewskim godłem. Postacie naokoło
cokołu są alegoryczne. Król Jose I rządził w latach 1750- 1777.
Narodowy Panteon - Campo de Santa Clara. Narodowy PanteonSanta Engracia stoi na miejscu byłego kościoła zniszczonego w 1630 roku, po tym
jak został zbeszczeszczony przez złodziei. Prace, dzięki którym kościół ma
dzisiejszą postać, rozpoczęły się w 1682 roku, ale ostatecznie zostały ukończone
w 1966 roku po tym jak budowa została wstrzymana w XVIII wieku. W 1916 roku
budynek stał się Narodowym Panteonem a dzisiaj jego kopuła jest
charakterystycznym elementem nieba nad Lizboną. Wnętrze pokryte jest kolorowymi
płytami marmurowymi a wspaniała kopuła zapewnia panoramiczny widok na Alfamę i
rzekę Tag.
Oceanarium - Doca dos Olivias. Zbudowane na Expo ’98, jest
to jedno z największych akwariów na świecie. Znajduje się tutaj około 25 tys.
gatunków ryb, ptaków wodnych i ssaków. Cały kompleks został zaprojektowany przez
Amerykanina Petera Chermeyeffa. Główny oceaniczny zbiornik pomieści 4 mln litrów
wody i może być oglądany z różnych poziomów. Akwarium otaczają cztery wieże,
każda z nich odtwarza życie nadbrzeżne i daje wrażenie, że wszystkie stworzenia
pływają w tej samej wodzie. Wizyta w Oceanarium to wyjątkowe przeżycie dla całej
rodziny.
Centrum sztuki nowoczesnej - Rua Dr. Nicolau de Bettencourt.
Centrum sztuki nowoczesnej mieści się w parku Gulbenkiana a otwarte zostało w
1984 roku. To centrum kulturowe mieście w sobie nie tylko współczesną sztukę
portugalską, ale również dzieła artystów brytyjskich, takich jak David Hockney,
Anthony Gormley czy Bill Woodrow. Znajdziemy tu również rzeźbę Henry’ego Moore’a
stojącą w ogrodzie. W centrum znajduje się wiele dzieł najznakomitszych
portugalskich artystów, na przykład Jose Almady Negreirosa oraz znanej na całym
świecie Marii Vieiry da Silvy, której prace ulokowane zostały na stacjach
lizbońskiego metra.
Alfama - Dzielnica Alfama, to najstarsza część Lizbony i
rozciąga się ona na zboczu wzgórza, na którym stoi zamek Św. Jerzego. Alfama
wciąż posiada atmosferę i kolor dni, kiedy to była starożytnym siedziskiem
Saracenów. Wzdłuż wąskich brukowanych alejek stoją tawerny i stragany, przed
ściśniętymi domami wciąż zamieszkiwanymi przez dokerów, rybaków i marynarzy. Na
granicy Alfamy, w Campo de Santa Clara, znajduje się sławny lizboński pchli
targ- Feira da Ladra, otwarty w każdy wtorek i w każdą sobotę. W Alfamie stoją
też historyczne budynki i kościoły, które warto odwiedzić. Na niektórych z nich
ciągle widać blaknące herby, które są dowodem na to, że Alfamę zamieszkiwała
niegdyś arystokracja. Nocą dzielnica staje się bardziej tajemnicza kiedy to
zapalają się uliczne latarnie rzucające cienie na średniowieczne mury i radzimy
nie udawać się wtedy w te rejony a raczej wybrać Bairro Alto będące dzielnicą
kafejek i klubów nocnych.
Praça Afonio de Albuquerue - Pałac ten, znany również jako
Palácio Cor de Rosa dzięki swoim różowym ścianom zewnętrznym, jest oficjalną
rezydencją prezydenta Portugalii od 1912 roku. Zbudowany został w 1559 roku, ale
został znacznie zmieniony w XVII i w XVIII wieku, a obecny stan został
osiągnięty podczas renowacji w 1886 roku. Wcześniej był pałacem królewskim; król
Jose I przebywał tutaj podczas wielkiego trzęsienia ziemi w 1755 roku. Budynek
wtedy nie ucierpiał, ale oficjalny królewski pałac został kompletnie zniszczony.
Teraz mieści się tu muzeum prezydenckie.
ZAKUPY.
Jak w każdym większym
mieście – także i w Lizbonie najpopularniejszymi miejscami zakupów są duże
centra handlowe. Jeżeli jednak, wolimy tradycyjne jarmarki i targowiska,
powinniśmy się udać do dzielnicy Chiado oraz na plac targowy przy Cais do
Sodre.
Dla sympatyków pchlich targów również mamy dobrą wiadomość. W Alfamie,
dwa razy w tygodniu (wtorek rano oraz sobota – przez cały dzień) organizowany
jest pchli targ – można tutaj dostać dosłownie wszystko!
Lizbona jest także bogata w sklepy znanych marek firm odzieżowych. Można je
napotkać przeważnie w Baixa i na Avenida da Liberdade (odchodząca od
Rossio).
Po za tym, jak już pisaliśmy powyżej, najpopularniejsze sklepy i sieci
handlowe ulokowały się w dwóch największych centrach handlowych – Colombo oraz
Vasco da Gama. Do obydwóch bez problemu dojedziemy metrem. Aby dostać się do
pierwszego musimy wsiąść w “niebieską” linię i wysiąść na dworcu “Colegio
Militarne/Luz”. Natomiast jeśli chcemy znaleźć się w drugim trzeba dojechać do
“czerwonej” stacji końcowej – “Oriente”.
PLAŻE
Guincho Beach
Znajduje około 30 km na zachód od Lizbony, nieopodal Cascais. Z powodu
dużych fal oraz silnego wiatru ulubione miejscem miłośników surfingu oraz
windsurfingu.
Costa da Caparica
Ulokowana na lewym brzegu Tagu Costa da Caparica
oferuje najlepsze plaże w okolicach Lizbony. Autobusy odjeżdżają z Praca de
Espanha w centrum, czas dojazdu to około 30 minut, a odległość to kilkanaście km
na południowy-zachód.
Praia da Adraga
Otoczoną wysokimi klifami plażę uważa się za jedną z
najpiękniejszych w Europie. Znajduje się 15 km na północ od Guincho, w pobliżu
Sintry (około 40 km od Lizbony).
Ericeira Beach
Plaża znajduje się nieopodal urokliwej wioski Ericeira
około 54 km od Lizbony. Okoliczne wody stanowią doskonałe miejsce do surfowania.
Do Ericeiry najprościej dotrzeć autobusem z Campo Grande. Czas podróży to około
półtorej godziny. (Informacja czaczerpnięta z docelowo.pl)
Muzea
MUZEA, które warto odwiedzić - jak każda stolica i wielka metropolia, i Lizbona posiada ciekawe i pełne interesujących zbiorów muzea. Każdy znajdzie tu coś dla siebie - obrazy, rękodzieła, rzeźby oraz przedmioty codziennego użytku, które wraz z upływem czasu stały się cenne i posiadły wartość historyczną - wszystko to znajdziecie w wielu Lizbońskich muzeach. Oto kilka z nich.
Muzeum Anastácio Gonçalves - Doktor Anastacio Gonçalves (1889- 1965), weteran wojenny, przyjaciel Calouste’a Gulbenkiana oraz miłośnik sztuki, był także znanym okulistą. Ta wspaniała kolekcja składające się z ponad 2000 dzieł znajduje się w budynku w stylu art nouveau z 1904, który zdobył nagrodę w dziedzinie architektury. Kolekcja podzielona jest na trzy części, XIX-wieczne i XX-wieczne malarstwo; chińską porcelanę oraz na portugalskie i zagraniczne meble. Całą wystawę dominuje eteryczny obraz João Vaza ‘A Praia’ (Plaża, 1890). Avenida 5 de Outubro 6-8, Lizbona 1050- 055. Tel. + 351 213 540 823, Fax + 351 213 548 754
Muzeum Sztuki Nowoczesnej Berardo - Praça do Império. Otwarte w czerwcu 2007 roku, muzeum Sztuki Nowoczesnej Berardo zawiera jedną z najważniejszych kolekcji sztuki nowoczesnej i współczesnej na świecie. José Berardo, najbogatszy biznesmen portugalski postanowił, że założy muzeum, w którym znalazłaby się jego kolekcja składająca się z około 4 tys. dzieł sztuki. Podpisał on umowę z portugalskim rządem, która zapewniała, że kolekcja nie opuści Portugalii. Muzeum znajduje się w lizbońskim centrum kulturowym Belém, a reszta dzieł z kolekcji Berardo pokazywana jest różnych muzeach w całym kraju. Nie przegapcie prac Andy’ego Warhola, na przykład jego sławnego portretu Judy Garland.
Muzeum Calouste’a Gulbenkiana - Gulbenkian był olejnym magnatem armeńskiego pochodzenia i zmarł w 1955 roku jako właściciel największej na świecie prywatnej kolekcji dzieł sztuki. Kolekcja ta znajduje się dzisiaj w nowoczesnym centrum, gdzie fundacja im. Calouste’a Gulbenkiana organizuje projekty kulturowe i pokazy artystyczne i gdzie mieści się objazdowa wystawa prac portugalskich i zagranicznych artystów. Sama kolekcja Gulbenkiana zawiera zabytki ze starożytnego Egiptu, Grecji i Rzymu, ceramikę i tkaniny islamskie, skarby syryjskie, ceramikę chińską, grafiki japońskie oraz wyroby z laki a także iluminowane średniowieczne manuskrypty pochodzące z Europy. Ogrom i różnorodność kolekcji zapierają dech w piersiach. Pośród wielu dzieł znajdują się tu również prace Rembrandta, Rubensa czy Renoira.
Adres: Avenue de Berna 45A. Tel 21 782 3000. Oficjalna strona internetowa www.museu.gulbenkian.pt. Dojazd autobusami 16, 726, 56, 718 i 742 lub metrem do stacji S. Sebastião lub do stacji Praça de Espanha. Godziny otwarcia: wtorek- niedziela 10.00- 17.45. Ceny biletów: 5 euro, darmowe wejścia w niedziele
Miejskie muzeum - Campo Grande 245. Miejskie muzeum mieście się w XVIII-wiecznym pałacu Pimento zbudowanym przez króla João V dla jego kochanki, zakonnicy matki Pauli. Muzeum utworzono w 1962 roku jako jednostkę poświęconą historii miasta, która jest szczegółowo udokumentowana. W muzeum znajdziemy interesujące przedmioty, takie jak na przykład wielka makieta miasta z okresu przed wielkim trzęsieniem ziemi z 1755 roku lub ryty ukazujące Katarzynę z Bragancy opuszczającą Lizbonę by poślubić angielskiego króla Karola II. Odwiedźcie również w pełni wyposażoną kuchnię starego pałacu i zobaczcie obrazy na ceramicznych płytkach.
Muzeum Fado - Largo Chafariz de Dentro. Muzeum Fado przedstawia historię oraz rozwój tej tradycyjnej formy muzyki portugalskiej. To Amelia Rodrigues uczyniła fado w XX wieku sławną muzyką w różnych częściach świata. Do 1999 roku, kiedy to pani Rodrigues zmarła, zdąrzyła otoczyć się taką sławą i poważaniem, że pochowano ją w narodowym panteonie. W muzeum możemy prześledzić rozwój portugalskiej gitary oraz obejrzeć cudowną kolekcję tych instrumentów. Dodatkowymi atrakcjami są pokazy audio wizualne, kostiumy, postacie z wosku, archiwa muzyczne oraz informacje udzielane w wielu językach.
Muzeum Gulbenkiana - Av. de Berna 45A. Kiedy w 1955 roku Calouste Sarkis Gulbenkian zmarł, okazało się, że swoją posiadłość zapisał w spadku wszystkim Portugalczykom i zarządził, by jego ogromny majątek i wspaniała kolekcja dzieł sztuki zostały przekazane fundacji kulturowej noszącej jego imię. Wielki kompleks budynków obejmujący również to muzeum, został otworzony w 1969 roku i zmodernizowany w 2001 roku. Muzeum Gulbenkiana znane jest na całym świecie i stanowi obowiązkowy punkt wycieczki do Lizbony. Zawiera około 6000 dzieł, a kolekcja wciąż się powiększa. Stojący w środku parku budynek muzeum został zaprojektowany przez Alberta Pessoę, Pedra Cida i Ruya Athouguie.
Spis wszystkich muzeów Lizbońskich dostępny pod tym linkiem.
Kościoły
Kościoły oraz obiekty sakralne, które warto odwiedzić - W Lizbonie znajduje się wiele ciekawych i unikatowych obiektów sakralnych, które warto odwiedzić podczas wizyty w Stolicy. Oto najciekawsze z nich.
Sé – czyli Katedra. Budowla ta została wzniesiona w 1150r. dla upamiętnienia odbicia miasta, przez Alfonsa I Zdobywcę, z rąk Maurów. Została niestety mocno zniszczona podczas trzęsienia ziemi w 1755r, ale na szczęście Portugalczycy wspaniale odrestaurowali tę romańską perełkę – bynajmniej z zewnątrz. Doznaje się bowiem lekkiego szoku wchodząc do środka, gdyż nie ma tam nic szczególnego, co zapowiada widok z zewnątrz. Gdy patrzy się na tę katedrę w oko wpada wspaniały portal, przestrzenne okna oraz dwie wieżyczki.
Do dzisiejszych czasów zachowały się gotyckie krużganki (XIII w.), grobowce (XIV w.) i skarbiec.
Klasztor Hieronimitów (port. Mosteiro dos Jerónimos) w dzielnicy Belém. Budowa klasztoru rozpoczęła w 1502 z polecenia króla Manuela I jako wyraz dziękczynienia za szczęśliwą wyprawę, która zakończyła się w roku 1551. Wtedy to, jego syn Jan III zrezygnował z jej finansowania. Powstała na miejscu kaplicy Ermida do Restelo (Capela de Săo Jerónimo), założonej w tym miejscu przez Henryka Żeglarza.
W budowie klasztoru uczestniczyli: Diogo de Boitaca`e (1460-1528), Joao de Castilho (1475-1552), Diogo de Torralva (1500-1566) i Jerónimo de Ruao (1530-1601). Klasztor uważany jest za perłę stylu manuelińskiego, będącego połączeniem gotyku i renesansu.
Do roku 1934, klasztor był pod opieką zakonu św. Hieronima stąd jego nazwa. W roku 1983 budowla została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
W klasztorze znajdują się groby króla Manuela I i jego żony Marii Aragońskiej oraz króla Jana III i jego żony Katarzyny Habsburg. Są też tam nagrobki żeglarza Vasco da Gamy (1468-1523) i pisarza Luisa de Camões (1527-1570).
Warto zauważyć, że budowla ta została prawie nienaruszona przez XVIII-wieczne trzęsienie. Wstęp do samego klasztoru – bezpłatny. Opłatę wnosi się za zwiedzanie krużganków.
Torre de Belém (Wieża Betlejemska), militarna budowla stojąca na zachodnim przedmieściu Belém, nieopodal Klasztoru Hieronimitów, u ujścia Tagu do oceanu. Jedna z największych atrakcji turystycznych stolicy Portugalii. Chyba najczęściej i najchętniej fotografowana budowla w całym kraju.
Largo do Carmo, Ruínas do Convento do Carmo - Niegdyś największy lizboński zakon i kościół, został dotkliwie zniszczony podczas trzęsienia ziemi z 1755 roku, kiedy to dach i łuki zawaliły się na kongregację. Zbudowany w niemal całkowicie czystym stylu gotyckim, jest żywą pamiątką po tamtej tragedii. Dzisiaj, w ruinach często odbywają się letnie koncerty. Małe muzeum archeologiczne znajdujące się w miejscu byłego ołtarza zawiera kolekcję grobów, ceramiki, mozaik, posągów i innych dzieł. Kamień leżący przy wejściu informuje, że papież Klemens VII przyznaje 40 dni odpustu ‘każdemu chrześcijaninowi’, który odwiedza ten kościół.
Kościół Naszej Pani z Loreto - Largo do Chiado. Po północnej stronie Largo do Chiado stoi kościół Nossa Senhora do Loreto, znany również jako Igreja dos Italianos, jako że to społeczność włoska przywiozła ze sobą kult naszej Pani z Loreto do Portugalii. Dzisiejszy wygląd kościoła pochodzi z 1651 roku. W 1784 roku, po wielkim trzęsieniu ziemi, miało miejsce kolejne przebudowanie pod kierownictwem architekta opery J. da Costy e Silvy, który zaprojektował dla kościoła imponującą manierystyczną fasadę. Zwieńczeniem wnętrza jest pomalowany sufit nad pojedynczą nawą Pedra Alexandrina, ukazujący dziewicę z Loreto.
Kościół São João de Deus - Praça de Londres. Lizbona jest słusznie sławna z jej historycznych kościołów, ale wraz z rozrostem miasta, powstawały nowe przedmieścia i stwarzały możliwość do budowania nowoczesnych kościołów. Jedno z tych nowych przedmieść jest szeroko znane jako Avenidas Novas a stoi tu kościół São João de Deus zaprojektowany przez Antonia Lino i wybudowany w 1953 roku. Jest monumentalny i funkcjonalny, piękny i inspirujący i tak zbudowany by wierni i ołtarz byli blisko siebie. Antonio Lino zaprojektował również 75-metrowy cokół pod pomnik Cristo Rei.
Kościół São Roque - Largo Trindade Coelho, Bairro Alto. Kościół São Roque był pierwotnie kościołem jezuickim a został zaprojektowany przez włoskiego artystę Filippa Terziego i zbudowany w drugiej połowie XVI wieku. Prosta fasada kontrastuje z bogatym wnętrzem, które jest jednym z największych skarbów miasta i główną atrakcją turystyczną. Kiedy w 1758 roku Jezuici zostali wygnani z Portugalii, kościół został podarowany Braterstwu Łaski. Kaplica Św. Jana Chrzciciela została zbudowana w Rzymie dla króla João V, przy użyciu najdroższych materiałów. Po poświęceniu, została wysłana statkiem do Lizbony i ponownie wzniesiona.
Kościół Inkarnacji - Largo do Chiado 15. Po południowej części Largo do Chiado, naprzeciwko kościoła Loreto, stoi Igreja da Encarnaçao. Obydwa kościoły obejmują części starych wrót do miasta. Stary kościół zniszczony w 1755 roku podczas trzęsienia ziemi, został odbudowany w 1784 roku przez Manuela de Sous według wskazówek markiza z Pombal. Wspaniała barokowa fasada posiada dwie nisze, w których stoją posągi Św. Katarzyny i naszej Pani z Loreto pochodzące ze średniowiecznych murów. W środku kościoła znajdziemy tylko jedną nawę, a przy głównym ołtarzu stoi cudowna rzeźba przedstawiająca naszą Panią Inkarnacji autorstwa Machada de Castry.
Kościół Męczenników - Rua Garrett. Wcześniej stała tu kaplica poświęcona Św. Marii od męczenników dzieła Afonsa Henriquesa zrobiona w ramach podziękowania za wyzwolenie Lizbony od Maurów w 1147 roku. Był to pierwszy lizboński kościół katolicki i stanął na terenie jego najstarszej parafii. Kaplica została zniszczona podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku, ale relikwie świętych męczenników ocalały i znajdują się teraz na ołtarzu Dusz zbudowanym w 1769 roku przez architekta Reinalda Manuela dos Santos. Na drzwiach do kościoła znajduje się relief wykonany przez Francisca Leala Garcię ukazujący pierwszego portugalskiego króla dziękującego na klęczkach za jego zwycięstwo.
Kościół Conceição Velha - Rua da Alfandega. Kościół Conceição Velha został wybudowany po trzęsieniu ziemi z 1755 roku i po tsunami, przy użyciu elementów fasady starego kościoła Naszej Pani Łaskawej (Misericordia) ziszczonego podczas tych kataklizmów. Elementy pochodzą z początku XVI wieku i reprezentują styl mauretański. Piękny i dopracowany portyk jest dziełem architekta Joao de Castilho. Fasada kościoła postrzegana jest jako jeden z najlepszych przykładów architektury manuelińskiej widocznej w niektorych miejscach w mieście. XVIII-wieczne wnętrze jest udekorowane płytkami i sztukaterią.
Zakon Madre de Deus - Zakon został założony w 1509 roku przez królową Leonorę. Pierwotny kompleks budynków jest w stylu manuelińskim. Trzęsienie ziemi z 1755 roku wyrządziło wiele szkód budynkom, które jednak zostały zrekonstruowane za panowania króla Jose I. Tylko jeden z dwóch klasztorów oraz małe boczne wejście pozostały oryginalne. Budynki były używane jako klasztory do 1871 roku. Dzisiaj, wnętrza uznawane są za najlepsze w mieście a drewniane ambona i ołtarz warte są szczególnej uwagi. Kompleks jest teraz częściowo zajmowany przez narodowe muzeum ceramiki.
Męski klasztor Jeronimos - Uznany przez UNESCO za spuściznę światową, ten hieronimityczny klasztor został wybudowany we wczesnym XVI wieku przez króla Manuela I. By uczcić udaną podróż do Indii Vasco da Gamy, w wejściu znajduje się grób żeglarza. Inni tutaj pochowani to między innymi znany portugalski pisarz Luis de Camoes oraz królowie Manuel i Sebastião.Godne uwagi elementy klasztoru to zaokrąglone kolumny, dekoracyjny relief na ośmiokątnym filarze kościoła, morskie motywy oraz otoczony żywopłotem ogród z wielką fontanną.
Kościół Memoria - Zbudowany w 1760 roku by uczcić pamięć uniknięcia przez króla Jose I śmierci podczas próby morderstwa w tym miejscu w 1758 roku, ten mały ale piękny kościół z jego białą kopułą przypomina większą bazylikę Estrela. Zaprojektowany w stylu neoklasycystycznym przez Mateusa Vicente, który również brał udział w budowie Estreli i pałacu Queluz, zawiera grób markiza z Pombal, który był za rządów króla Jose I odpowiedzialny za odbudowanie Lizbony po trzęsieniu ziemi w 1755 roku.
Kościół Naszej Pani z Fatimy - NS de Fatima. Nossa Senhora de Fatima był pierwszym katolickim kościołem zbudowanym w Lizbonie po ogłoszeniu Portugalii Republiką w 1910 roku. Otwarty w 1938 roku, zdobył nagrodę Valmora za swój modernistyczny styl- dzieło architekta Porfiria Pardala Monteiry. Główni artyści portugalscy stworzyli wnętrze: okna z witrażami oraz mozaiki (Almady Negreirosa), obrazy ścienne (Lina Anotionia i Henrique’a Freitaga), rzeźby (Leopolda de Almeidy, Anjosa Teixeiry i Francisca Franca, który był odpowiedzialny za posągi apostołów znajdujące się na fasadzie). Zajrzyjcie do chrzcielnicy i zobaczcie migocące płytki krzyża na fasadzie.
Kościół Św. Antoniego - Largo de Santo Antonio a Sé. Św. Antoni z Padwy, najpopularniejszy święty w Lizbonie, urodził się i żył przez jakiś czas w miejscu, gdzie dzisiaj stoi ten kościół. Budowę rozpoczęto w 1757 roku dlatego też kościół jest w późno- barokowym stylu z neoklasycystycznymi jonicznymi kolumnami. Kościół osiągnął rangę narodowej ojcowizny a w 1982 roku odwiedził go papież Jan Paweł II- wydarzenie to upamiętnia tablica. Na ołtarzu znajduje się wizerunek świętego niosącego w rękach Chrystusa. W czerwcu, w dniu świętego odbywają się w tym kościele masowe śluby, znane jako ‘śluby św. Antoniego’.
Kościół São Vicente de Fora - Largo de São Vicente. Pierwotnie część XII-wiecznego klasztoru męskiego, teraz zamknięty, kościół został przebudowany w latach 1582- 1627 i ponownie otwarty w 1629 roku. W wyniku trzęsienia ziemi w 1755 roku, kopuła kościoła zapadła się. Budynek został odnowiony w 1855 roku i stał się panteonem dynastii Bragança. Król Carlos I i jego syn Felipe, obydwaj zamordowani w 1908 roku, są tutaj pochowani, tak jak i jego żona Amelia- ostatnia królowa Portugalii, która zmarła w 1951 roku. Spektakularne płyty kościoła są jego wielką ozdobą. Zaokrąglony posąg z kości słoniowej przedstawiający Jezusa pochodzi z dawnej kolonii portugalskiej, z Goa.
Tramwaj nr 28 - Lizbona
Lizbona.com
Tramwaj nr 28 Praça Luis de Camões, – Obowiązkiem każdego turysty przyjeżdżającego do Lizbony jest przejażdżka jednowagonowym, staroświeckim tramwajem o numerze 28.
Linia ta przebiega po niebywale stromych i wąskich uliczkach – w niektórych
miejscach wagonik jest kilka centymetrów od budynków. Tramwaje obsługujące te
linię mają pootwierane okna, specjalnie dla turystów, aby mogli doświadczyć na
własnej skórze, jak wąskie są uliczki w centrum tego miasta. Uwaga na głowy!
Dwudziestką ósemką dojechać można od podnóża zamku, przez Baixa, do Bairro Alto.
Warto poświęcić chwilę czasu!
Aquas Livres Aqueduct - Stacja Campolide, Lizbona
Aquas Livres Aqueduct - Stacja Campolide, Lizbona
Zbudowany w 1746 roku, wspaniały lizboński akwedukt dostarczył miastu pierwszej czystej wody pitnej. Cała sieć rur ma około 18,6 km długości, pomimo że akwedukt i jego dopływy ma 58 km.
Najbardziej widoczna część akweduktu to ta przecinająca dolinę Alcantarę czternastoma masywnymi łukami, z których najwyższy sięga wyżej niż 60 m nad ziemię.
Najlepszy widok na akwedukt ma się ze stacji Campolide. Ogłoszony Narodowym Zabytkiem w 2002 roku, przetrwał wielkie trzęsienie ziemi z 1755 roku co świadczy o jego doskonałej konstrukcji.
Padrao dos Descobrimentos - Pomnik Odkrywców
Padrao dos Descobrimentos – Pomnik Odkrywców.
Najbardziej charakterystyczny symbol Lizbony. Betonowy monument wzniesiony w 1960r., w 500. rocznicę śmierci Henryka Żeglarza. Tak naprawdę, ten olbrzymi pomnik upamiętnia wszystkich Portugalczyków, którzy przyczynili się do “Wieku wielkich okryć” (XV i XVI stulecie).
Pomnik usytuowany jest w Belem, nad brzegiem Tagu – dzięki czemu żeglarze są pewni, że dotarli do lizbońskiego portu.
Padrao dos Descobrimentos mierzy 52 metry wysokości i w centralnej części kształtem przypomina statek, na dziobie którego stoi Henryk Żeglarz. W jednej ręce trzyma karawelę, a w drugiej mapę świata. Zaraz za nim twórcy monumentu ustawili blisko trzydzieści postaci, ważnych dla “Wieku wielkich odkryć”. Wśród postaci rozpoznać można: Vasco da Gama (odkrywca Indii), Pedro Álvares Cabral (odkrywca Brazylii), Ferdynand Magellan (pierwszy żeglarz, który opłynął glob), Diogo Cao (pierwszy, który dotarł do rzeki Kongo), Król Manuel I (władca w trakcie “Wieku wielkich odkryć”).
Pomnik odkrywców można podziwiać nie tylko od zewnątrz. Za drobną opłatą można wejść do małego pomieszczenia wewnątrz, gdzie za pomocą multimediów przedstawiono historię miasta. Jednak nie to jest główną atrakcją “wejścia”. Będąc już wewnątrz warto, za pomocą windy, wybrać się na szczyt pomnika. Z wysokości 52 metrów – zatoka i miasto wyglądają olśniewająco.
Patrząc na pomnik, nie zapomnijmy spojrzeć pod nogi! Tuż przed wejściem ułożono bowiem przepiękną mozaikę, która przedstawia całą kulę ziemską – z zaznaczonymi trasami portugalskich odkrywców. Mozaika ta jest darem RPA z 1960 roku.
Padrao dos Descobrimentos jest usytuowany w niesamowitym miejscu. Nie trzeba wjeżdżać na wysokość 52 metrów, aby dostrzec piękno zatoki i górującej nad nim mostem 25 kwietnia wraz z pomnikiem Chrystusa. Widząc ten widok można mieć skojarzenia zarówno z San Francisco, jak i z Rio de Janeiro.
Torre de Belém
Torre de Belém
Wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego w latach 1515 - 1520. Wieżę zaprojektował Fernando de Arruda i uchodzi ona za jedyną zachowaną do dziś budowlę wzniesioną całkowicie w tzw. stylu manuelińskim.
Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża pełniła rolę
strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym dla
wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii.
W okresach późniejszych pełniła funkcję więzienia. W wyniku wielkiego
trzęsienia ziemi z 1755 budowla przeniesiona została ze środka rzeki w obecne
miejsce.
W 1833 przez dwa miesiące był tu więziony generał Józef Bem, twórca Legionu
Polskiego w Portugalii.
W 1983 Torre de Belém wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Temp.: 19°C | Wilg.: 88% | Cisn.: 1,015 mb